mycatmycat


by mycat


Ο υπερθυρεοειδισμός είναι η πιο συχνή ορμονική διαταραχή που προσβάλλει τις γάτες.

Είναι γνωστή και ως θυροτοξικότητα. Πρώτη φορά παρατηρήθηκε πριν 30 χρόνια περίπου.

Τι είναι ο θυρεοειδής αδένας και τι προκαλεί τον υπερθυρεοειδισμό;

O θυρεοειδής αδένας είναι μικρός και αποτελείται από δύο λοβούς, ο καθένας από τους οποίους βρίσκεται σε κάθε πλευρά της τραχείας στο λαιμό.

kardiaka-nosimata-sth-gata

Ο συγκεκριμένος αδένας παράγει μια σημαντική ορμόνη, την θυροξίνη (Τ4) και μικρή ποσότητα μιας άλλης ορμόνης, της τριιωδοθυρονίνης (Τ3). Αυτές οι ορμόνες ρυθμίζουν το μεταβολικό ρυθμό και επηρεάζουν κάθε σύστημα του οργανισμού της γάτας. Η παραγωγή των θυρεοειδών ορμονών ελέγχεται από την θυρεοτρόπο ορμόνη (TSH). Η TSH παράγεται από την υπόφυση, ένα πολύ σημαντικό ενδοκρινή αδένα που βρίσκεται στη βάση του εγκεφάλου.

Αν ο θυρεοειδής αδένας εκκρίνει υπερβολική ποσότητα θυρεοειδών ορμονών, η κατάσταση λέγεται υπερθυρεοειδισμός. Η πιο κοινή αιτία είναι μια καλοήθης αύξηση του αριθμού των κυττάρων του θυρεοειδούς αδένα. Ομάδες αυτών των ανώμαλων κυττάρων σχηματίζουν μικρούς όζους (μάζες) στο θυρεοειδή αδένα και ονομάζονται αδενώματα. Πολλαπλά αδενώματα μπορούν να σχηματιστούν στον ίδιο λοβό και στο 70% των περιπτώσεων, εμπλέκονται και οι δύο λοβοί. Μόνο το 1-2% των περιπτώσεων υπερθυρεοειδισμού στις γάτες προκαλείται από κακοήθεια (καρκίνο). Τα περιστατικά υπερθυρεοειδισμού στις γάτες έχουν αυξηθεί σημαντικά τα τελευταία 25 χρόνια. Η αιτία αυτής της αύξησης είναι άγνωστη, αλλά πιθανώς οφείλεται σε πολλούς παράγοντες. Τα συστατικά και ο τύπος των τροφών, ανοσολογικοί παράγοντες, και περιβαλλοντικές επιδράσεις μπορούν να εμπλέκονται.

Ποιες γάτες είναι πιο πιθανό να αποκτήσουν υπερθυρεοειδισμό;

O υπερθυρεοειδισμός παρατηρείται πιο συχνά σε μεσήλικες με γηραιές γάτες με αναφορές εκδήλωσης μεταξύ 4 – 22 ετών. Η μέση ηλικία απόκτησης της διαταραχής είναι μόλις κάτω των 13 ετών. Μόνο το 5% των περιπτώσεων υπερθυρεοειδισμού στη γάτα αναπτύσσουν την ασθένεια πριν την ηλικία των 8 ετών. Δε φαίνεται να υπάρχει προδιάθεση ανάλογα με το φύλο ή τη ράτσα.

images

Ποιά είναι τα συμπτώματα του υπερθυρεοειδισμού;

O υπερθυρεοειδισμός έχει ένα ευρύ φάσμα συμπτωμάτων. Τα πιο κοινά κλινικά συμπτώματα είναι απώλεια βάρους (90%), αυξημένη κατανάλωση φαγητού (53%), εμετός (44%), αυξημένη κατανάλωση νερού – ούρηση (40%), αυξημένη δραστηριότητα, αλλαγή συμπεριφοράς, νευρικότητα (34%), απεριποίητη γούνα – απώλεια τριχώματος (30%), διάρροια (20%), ρίγη (15%), αδυναμία (13%), δυσκολία στην αναπνοή (12%), μειωμένη δραστηριότητα (12%) και απώλεια όρεξης (7%).

Οι ταχυπαλμίες είναι κοινές σε γάτες με υπερθυρεοειδισμό, όπως και φυσήματα στην καρδιά και υψηλή πίεση. Γάτες με υπερθυρεοειδισμό που δεν βρίσκονται υπό θεραπεία, συχνά αναπτύσσουν υπερτροφική καρδιομυοπάθεια, από την οποία οι μύες της καρδιάς γίνονται εξαιρετικά χοντροί. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε καρδιακή ανεπάρκεια, συγκοπή ή και θάνατο. Αν η γάτα σας έχει κάποιο από τα παραπάνω συμπτώματα δεν είναι απαραίτητο ότι πάσχει από υπερθυρεοειδισμό, αν όμως επιμένουν πρέπει, να την εξετάσει κτηνίατρος.

Πώς γίνεται η διάγνωση υπερθυρεοειδισμού στις γάτες;

Yπάρχουν τρία κύρια κριτήρια για να διαγνωστεί ο υπερθυρεοειδισμός:

1.Κλινικά συμπτώματα όπως παρουσιάστηκαν παραπάνω.

2.Ψηλάφιση του διεσταλμένου θυρεοειδούς αδένα
Φυσιολογικά ο θυρεοειδής στις γάτες δεν μπορεί να ψηλαφιστεί. Στις περισσότερες περιπτώσεις υπερθυρεοειδισμού στις γάτες, ο θυρεοειδής αδένας γίνεται μεγάλος αρκετά ώστε να ψηλαφηθεί. Μερικές φορές ο αδένας γίνεται τόσο μεγάλος, που ουσιαστικά μεθίσταται ή «βυθίζεται» στη θωρακική κοιλότητα και δεν μπορεί να γίνει αισθητός.
Μπορεί να υπάρξουν ακόμα και περιπτώσεις που ο ιστός του θυρεοειδή αδένα ενδέχεται να βρεθεί σε άλλες περιοχές του λαιμού ή του θώρακα. Αυτή η περίπτωση ονομάζεται έκτοπος θυρεοειδής ιστός.

3.Αυξημένα επίπεδα θυρεοειδών ορμονών
Αυξημένα επίπεδα ορμόνης Τ4 (θυροξίνης) υποδεικνύουν υπερθυρεοειδισμό στη γάτα. Αυξημένα επίπεδα ορμόνης Τ3 (τριιωδοθυρονίνη) επίσης υποδεικνύουν υπερθυρεοειδισμό, ωστόσο στο 25% των περιπτώσεων η Τ3 δε φαίνεται αυξημένη αν και η Τ4 είναι σε υψηλά επίπεδα. Γι΄αυτό το λόγο τα επίπεδα της Τ4 στο αίμα εξετάζονται πρωταρχικά για τη διάγνωση του υπερθυρεοειδισμού.

Μερικές φορές ένα ζώο με ταυτόχρονη νεφρική, καρδιακή ή άλλη εξασθενητική ασθένεια μπορεί να έχουν υπερθυρεοειδισμό, αλλά φυσιολογική ή λίγο αυξημένη την ορμόνη Τ4. Αν ένα ζώο υποπτεύεται ότι έχει υπερθυρεοειδισμό αλλά έχει φυσιολογικά αποτελέσματα στην εξέταση αίματος, προτείνεται το ζώο να επανεξετάζεται αφού η παρούσα ασθένεια υπόκειται σε κατάλληλη φαρμακευτική θεραπεία. Αφού πολλά συμπτώματα του υπερθυρεοειδισμού μπορούν επίσης να εμφανιστούν και σε άλλες ασθένειες όπως ο σακχαρώδης διαβήτης, η νεφρική ανεπάρκεια, οι καρδιαγγειακές παθήσεις ή ασθένειες του συκωτιού, γίνονται επίσης εργαστηριακές εξετάσεις όπως γενική αίματος, βιοχημική ανάλυση και ανάλυση ούρων για να καθοριστεί αν κάποια από αυτές τις ασθένειες είναι παρούσα. Γάτες με υπερθυρεοειδισμό ενδέχεται να έχουν ελαφρώς αυξημένα ερυθρά αιμοσφαίρια, αυξημένα ηπατικά ένζυμα και αυξημένα επίπεδα αζώτου της ουρίας στο αίμα και κρεατινίνης. Περιστασιακά, οι κτηνίατροι κάνουν κι άλλα τεστ για να επιβεβαιώσουν τη διάγνωση του υπερθυρεοειδισμού.

Πώς θεραπεύεται ο υπερθυρεοειδισμός στη γάτα;

Yπάρχουν τέσσερις τρόποι θεραπείας, η καθεμία από τις οποίες έχει πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα και κάποιες είναι καλύτερες από άλλες ανάλογα την ηλικία και την παρουσία της ασθένειας στη γάτα:

1.Φαρμακευτική θεραπεία με μεθιμαζόλη ή προπυλοθειουρακίλη (topazol ή PTU)
Η χρήση αντιθυρεοειδικών φαρμάκων είναι η πιο διαδεδομένη θεραπεία του υπερθυρεοειδισμού. Η μεθιμαζόλη είναι ουσία φαρμακευτικών σκευασμάτων για τον άνθρωπο. Δίδεται σε μορφή χαπιού καθημερινά εφʼ όρου ζωής στη γάτα και εμποδίζει τη σύνθεση ορμονών στον θυρεοειδή. Ένα από τα μειονεκτήματα είναι ότι δεν εξαλείφει την ασθένεια. Παρενέργειες όπως λήθαργος, εμετοί και ξύσιμο στο πρόσωπο εμφανίζονται συνήθως στο 15% των γατιών που παίρνουν μεθιμαζόλη. Σπάνια παρουσιάζονται προβλήματα τοξικότητας στο συκώτι. Εξετάσεις αίματος είναι απαραίτητες κάθε 3-6 μήνες εφʼ όρου ζωής. Η μεθιμαζόλη πολύ σπάνια είναι αιτία παρουσίας υποθυρεοειδισμού. Κάποια από τα πλεονεκτήματα του φαρμάκου είναι ότι μπορεί να αναστρέψει προβλήματα μεταβολισμού και καρδιάς που έχουν προκληθεί από τον υπερθυρεοειδισμό. Επίσης, επειδή ο υπερθυρεοειδισμός μπορεί να καλύψει πρόβλημα στα νεφρά, προτιμάται η χρήση μεθιμαζόλης μέχρι να προσδιοριστεί αν το πρόβλημα στα νεφρά οφείλεται στον υπερθυρεοειδισμό ή όχι.

2.Χειρουργική αφαίρεση του προσβεβλημένου αδένα
Η επέμβαση ονομάζεται θυρεοειδεκτομή. Δεν συστήνεται αν η αναισθησία σε γάτες με πρόβλημα είναι απαγορευτική, αν οι όζοι στον αδένα είναι πολύ μεγάλοι, αν υπάρχει έκτοπος ιστός στο θώρακα. Η χειρουργική επέμβαση θεραπεύει τον υπερθυρεοειδισμό, δεν χρειάζεται φαρμακευτική θεραπεία εφʼόρου ζωής και η γάτα παραμένει στην κλινική για μερικές ημέρες. Κάποια από τα μειονεκτήματα είναι ότι κατά τη διάρκεια της εγχείρησης μπορεί να παρουσιαστούν επιπλοκές, όπως να αφαιρεθούν και οι παραθυρεοειδείς αδένες που ρυθμίζουν τα επίπεδα ασβεστίου και φωσφόρου στον οργανισμό, να προκληθεί λαρυγγική παράλυση ή σύνδρομο Horner (παράλυση κάποιων μυών του προσώπου) από τραυματισμό νεύρων κατά την επέμβαση, υποθυρεοειδισμός, και επιδείνωση της νεφρικής ανεπάρκειας.

3.Θεραπεία με ραδιενεργό ιώδιο
Παρέχει μια απλή, ασφαλή και αποτελεσματική θεραπεία του υπερθυρεοειδισμού. Το ιώδιο συγκεντρώνεται στο θυρεοειδή αδένα και σταματά την υπερπαραγωγή κυττάρων. Οι παραθυρεοειδείς αδένες δεν καταστρέφονται. Η θεραπεία γίνεται σε μορφή ένεσης και η γάτα παραμένει στην κλινική περίπου μέχρι 7 μέρες ώστε τα επίπεδα της ραδιενέργειας να είναι επιτρεπτά. Η θεραπεία είναι ακριβή, και δεν γίνεται σε όλες τις κλινικές.

4.Χημική αποκοπή
Νέα μορφή θεραπείας. Με τη χρήση υπερήχων εντοπίζεται ο θυρεοειδής αδένας στον οποίο γίνεται ένεση με χημικό ή εκτίθεται σε θερμότητα μέσω υψηλής ραδιοσυχνότητας ώστε να σκοτωθούν τα ανώμαλα κύτταρα. Η επέμβαση διαρκεί περίπου ένα τέταρτο, ωστόσο απαιτεί αναισθησία.

Επίλογος

Ο υπερθυρεοειδισμός είναι η πιο συχνή ορμονική διαταραχή στις γάτες. Χτυπάει συνήθως μεσήλικες και μεγάλης ηλικίας γάτες, και έχει ευρύ φάσμα συμπτωμάτων. Η διάγνωση είναι σχετικά απλή με μία σειρά εξετάσεων αίματος. Υπάρχουν διαφορετικές θεραπείες, όπως η φαρμακευτική, η χειρουργική και η χορήγηση ραδιενεργού ιωδίου. Η θεραπείες είναι συνήθως αποτελεσματικές και οι γάτες μπορούν να ζήσουν μια νορμάλ ζωή.

Πηγή: alice

mycat
About mycat

Υπερθυρεοειδισμός στη γάτα