mycatmycat


by mycat


Προσφιλής τακτική πολλών Ελλήνων ιδιοκτητών ζώων είναι να αφήνουν τη φροντίδα της γάτας τους εξʼ ολοκλήρου στον κτηνίατρό τους με το σκεπτικό, «Ο κτηνίατρος ξέρει. Αυτή είναι η δουλειά του». Λάθος!

Αν σκεφτούμε ότι η κτηνιατρική χωρίζεται σε ειδικότητες, όπως συμβαίνει και με την ιατρική των ανθρώπων, θα δούμε ότι μια τέτοια προσέγγιση είναι τουλάχιστον ουτοπική. (Τα καλά νέα είναι ότι σιγά σιγά, αλλά σταθερά, οι κτηνίατροι στην Ελλάδα αρχίζουν να αποκτούν ειδικότητες, όπως γίνεται άλλωστε εδώ και δεκαετίες σε άλλες χώρες.) Ένας κτηνίατρος δεν μπορεί να γνωρίζει τα πάντα. Μπορεί να δώσει κάποιες γενικές κατευθύνσεις για το πρόβλημα π.χ. καρδιοπάθειας της γάτας σας, αλλά υπάρχει πάντα ένα ποσοστό λάθους, ιδιαίτερα εάν δεν είναι καρδιολόγος. Η προσωπική μου εμπειρία μου έχει διδάξει ότι καλοί κτηνίατροι είναι εκείνοι οι οποίοι, έχοντας γνώση των δυνατοτήτων τους, δεν διστάζουν να συστήσουν κάποιον ειδικευμένο συνάδελφο, ανάλογα με την ασθένεια της γάτας, ώστε να βοηθηθεί το ζώο.

Εξίσου σημαντικό με την εύρεση ενός καλού κτηνίατρου είναι η ατομική μόρφωση (self-education) των ιδιοκτητών ζώων. Από προσωπική εμπειρία, και πάλι, θα πω ότι η πλειονότητα των Ελλήνων δείχνει τουλάχιστον απαθής και αδιάφορη σε αυτό τον τομέα. Για παράδειγμα, έχετε ακούσει ή/ και διαβάσει για γάτες που πέθαναν στο χειρουργείο κατά τη διάρκεια μιας επέμβασης στείρωσης. Τι μέτρα λάβατε μετά από αυτό; Πήγατε τη γάτα σας για στείρωση ελπίζοντας ότι δεν θα συμβεί και σʼ εσάς ή καταφύγατε σε βιβλία και στο internet ώστε να μάθετε περισσότερα; Υποψιάζομαι το πρώτο. Πριν από δυο χρόνια, μια Καναδή φίλη έχασε τη γάτα της ηλικίας 6 μηνών κατά τη διάρκεια της στείρωσης. Εξοργίστηκε τόσο ώστε ζήτησε να γίνει νεκροψία και να διαπιστωθούν τα αίτια θανάτου. Η νεκροψία έδειξε ότι η γάτα έπασχε από την καρδιά της. Μπορούσε να το ξέρει; Όχι. Οι πιθανότητες καρδιοπάθειας στις μικρές γάτες είναι ελάχιστη έως ανύπαρκτη – εκτός κι αν υπάρχει κληρονομικός παράγοντας. Έφταιγε η μικρή γατούλα που είχε γεννηθεί με «ελαττωματική» καρδιά; Όχι. Αν της είχε γίνει ένα υπερηχογράφημα η φίλη μου και ο κτηνίατρος θα γνώριζαν ήδη πόσο επικίνδυνη για τη γατούλα ήταν η επέμβαση.

Αν πραγματικά ενδιαφερόμαστε για την ευημερία της γάτας μας, και είμαστε υπεύθυνοι, συνειδητοποιημένοι γατο-γονείς, τότε πρέπει να κάνουμε κάποια βασικά πράγματα, τα οποία ενίοτε φαντάζουν υπερβολικά:

  1. Μόλις πάρουμε ένα γατάκι να του κάνουμε τα απαραίτητα εμβόλια, και μετά από διάστημα 3-4 μηνών να του κάνουμε ένα τσεκ-απ. Το τσεκ-απ πρέπει να περιλαμβάνει γενικές αιματολογικές εξετάσεις, βασικές βιοχημικές, ακτινογραφία θώρακος και υπερηχογράφημα καρδιάς. Σε μια τέτοια κίνηση μην περιμένετε να βρείτε συμπαράσταση από τον/ την κτηνίατρό σας, αφού θα σας περάσει για τρελούς, υπερβολικούς και ό,τι φαντάζεστε. Προσπαθήστε να του/ της μιλήσετε με επιχειρήματα, κι αν όλα αποτύχουν τότε καταφύγετε στο ψέμα. Διηγηθείτε την ιστορία της Καναδής φίλης μου ως δική σας. Καλύτερα να είστε σίγουροι ότι έχετε ένα υγιές, παιχνιδιάρικο γατάκι, παρά να μετανιώνετε μια ζωή για την έλλειψη προνοητικότητας.
  2. Να παρακολουθούμε και να παρατηρούμε τη συμπεριφορά του ζώου. Η καθημερινότητά του θα μας πει πολύ περισσότερα από οποιονδήποτε κτηνίατρο. Όπως ο κτηνίατρος καθοδηγείται εν πολλοίς από όσα του λέει ο ιδιοκτήτης του ζώου πριν αποφασίσει τι εξετάσεις θα κάνει (μαζί με την εξέταση που κάνει ο ίδιος, φυσικά) έτσι κι εσείς πρέπει να καθοδηγείστε από τη συμπεριφορά της γάτας σας.
  3. Να έχουμε υπόψη μας ότι οι γάτες κρύβουν πολύ καλά τις αρρώστιες τους. Δεν θα καταλάβετε ποτέ ότι η γάτα σας είναι άρρωστη παρά μόνον όταν η ασθένειά της βρίσκεται σε προχωρημένο στάδιο και τα συμπτώματα, αναπόφευκτα, γίνονται εμφανή.
  4. Όταν ο κτηνίατρος κάνει μια διάγνωση να ζητάτε πάντα να σας εξηγήσει τι ακριβώς συμβαίνει στη γάτα σας και πώς μπορείτε να τη βοηθήσετε καλύτερα.
  5. Καλός κτηνίατρος για μένα είναι εκείνος/ εκείνη που κατανοεί και σέβεται την αγάπη σας για τη γάτα σας, συζητάει μαζί σας και προσπαθεί να λύσει όλες τις απορίες σας, σας ζητάει να την κρατάτε κατά τη διάρκεια της εξέτασης, αντί να το αναθέτει στη κοπέλα της υποδοχής ή σε κάποια μαθητευόμενη, και τέλος –θα το ξαναπώ– γνωρίζει τα όριά του.
  6. Όταν κάνετε εξετάσεις στη γάτα σας να ζητάτε να σας παραδοθούν τα αποτελέσματα των εξετάσεων, ή τουλάχιστον αντίγραφό τους. Κάποιοι κτηνίατροι δεν το κάνουν, προσπαθώντας έτσι να «δεσμεύσουν» τον πελάτη. Τέτοιες πρακτικές είναι ανεπίτρεπτες. Να θυμάστε ότι εσείς είστε ο πελάτης, εσείς πληρώσατε για τις εξετάσεις κι εσείς είστε πρωτίστως ο αρμόδιος/ η αρμόδια για την τήρηση αρχείου του ζώου σας.
  7. Όταν διαγνωσθεί η χ ή ψ ασθένεια, μορφωθείτε. Δεν υπάρχει τίποτα χειρότερο από έναν ιδιοκτήτη που μόλις βγει από το κτηνιατρείο ξεχνάει ότι έχει να κάνει με ένα άρρωστο ζώο. Βρείτε βιβλία (γιατί όχι κτηνιατρικά;) ή καταφύγετε στο διαδίκτυο. Οι πληροφορίες που θα βρείτε είναι πραγματικός θησαυρός. Δραστηριοποιηθείτε και ασχοληθείτε ενεργά με την ασθένειά της. Κανείς κτηνίατρος δεν θα βοηθήσει αποτελεσματικά τη γάτα σας αν δεν αφιερώσετε χρόνο για να διαβάσετε και να κατανοήσετε, όσο είναι εφικτό, τι ακριβώς συμβαίνει στον χνουδωτό σας σύντροφο. Οι κτηνιατρικές σχολές των μεγαλύτερων αμερικανικών πανεπιστημίων διαθέτουν ιστοσελίδες προσβάσιμες στο κοινό, με ένα και μοναδικό στόχο: να βοηθήσουν εσάς και τη γάτα σας. Αν δεν γνωρίζετε ιατρική ορολογία, εφοδιαστείτε με ένα καλό λεξικό ιατρικών-βιολογικών όρων. Το College of Veterinary Medicine του Πανεπιστημίου Cornell διαθέτει ειδική ιστοσελίδα, την Consultant, για πιθανές διαγνώσεις. Όχι, δεν θα το παίξετε κτηνίατροι. Αλλά, αν ο κτηνίατρος κάνει μια διάγνωση και συστήσει μια αγωγή, επισκεφθείτε την ιστοσελίδα του Cornell, πληκτρολογείστε την ασθένεια ή τα συμπτώματά της και διαβάστε τα αποτελέσματα. Ανταποκρίνονται σε όσα σας είπε ο κτηνίατρος και όσα βλέπετε να ενοχλούν τη γάτα σας; Αν όχι, τότε ζητήστε μια δεύτερη γνώμη από άλλο κτηνίατρο.
  8. Είστε οι πρώτοι και οι καλύτεροι σύμμαχοι της γάτας σας. Τόσο η γάτα σας όσο και ο/ η κτηνίατρός σας στηρίζονται σʼ εσάς για να τηρήσετε με συνέπεια τη φαρμακευτική της αγωγή. Μην το αμελείτε!
  9. Έχετε υπόψη σας ότι σε μερικές περιπτώσεις η διάγνωση μιας ασθένειας γίνεται δύσκολα, κι αυτό διότι πολλές ασθένειες έχουν κοινά συμπτώματα. Ένα τέτοιο παράδειγμα είναι η πολυουρία (συχνή ούρηση της γάτας) και η πολυδιψία (η γάτα πίνει πολύ νερό). Το σύμπτωμα αυτό συναντάται κατά κανόνα στη νεφρική ανεπάρκεια (CRF – Chronic Renal Failure), αλλά και στον διαβήτη, στην απλαστική αναιμία (είδος θανατηφόρου αναιμίας κατά την οποία δεν παρατηρείται η αναπαραγωγή των κατεστραμμένων κυττάρων του μυελού των οστών), σε ηπατοπάθειες, στον υπερθυρεοειδισμό, σε διαφόρων ειδών καρκίνου, στην ιδιοπαθή υπερκαλιαιμία (οφειλόμενη σε διαταραχή των παραθυρεοειδικών αδενών), κλπ.

Φυσικά –κι ευτυχώς– οι διαγνώσεις δεν στηρίζονται σε ένα και μοναδικό σύμπτωμα. Η ενεργή συμμετοχή σας, η διάθεσή σας να μορφωθείτε κι ένας καλός/μια καλή κτηνίατρος είναι αυτά που θα κρατήσουν τη γάτα σας ζωντανή και θα της χαρίσουν πιθανόν πολλά χρόνια ποιοτικής ζωής. Από σας εξαρτάται.

Πηγή: Bhaal

mycat
About mycat

WP-Backgrounds Lite by InoPlugs Web Design and Juwelier Schönmann 1010 Wien
Η άρρωστη γάτα μας, οι κτηνίατροι κι εμείς